สมัยคะมะคุระ

ชื่อสมัยที่มีระยะเวลานานประมาณ 150 ปี เริ่มตั้งแต่ที่มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะเริ่มเปิดรัฐบาลปกครองที่คะมะคุระ และจบลงเมื่อโฮโจ ทะคะโทะคิสิ้นชีพในปีค.ศ. 1333 (ปีที่ 3 ของรัฐสมัยเกนโค)

จุซุ ลูกประคำ

วัชระห้าแฉก

กังเกียวคุอิน

คือที่พักของพระภิกษุที่สร้างโดยเจ้าชายโชนิน (ค.ศ. 1267–1304) ณ วัดจิงโงะจิ รูปปั้นของพระคูไค (ค.ศ. 774–835) ถูกแกะสลักและประดิษฐานไว้ที่นี่ในปี ค.ศ. 1302

วัดคงโกโชจิ

คือวัดพุทธนิกายชิงงน-บุซัง ตั้งอยู่ในเมืองมุโระโตะ จังหวัดโคจิ เป็นสถานที่ลำดับที่ 26 ในเส้นทางแสวงบุญวัด 88 แห่งในชิโกกุ

โทะสะ

ชื่อเดิมของจังหวัดที่เคยครอบคลุมพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดโคจิ

เจ้าชายโชนิน

เจ้าชายโชนิน (ค.ศ. 1267–1304) เป็นสมาชิกของราชวงศ์ในสมัยคามาคุระ (ค.ศ. 1185–1333) พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สี่ของจักรพรรดิโกะ-ฟุคะคุสะ (ค.ศ. 1243–1304) พระองค์ทรงมีส่วนร่วมอย่างมากในการบริหารจัดการวัดพุทธ ในฐานะเจ้าชายที่ออกผนวช สุสานของพระองค์ที่วัดจิงโงะจิ ตั้งอยู่ติดกับสุสานของนักบุญมงงาคุ

จักรพรรดิโกะ-ฟุคะคุสะ

จักรพรรดิโกะ-ฟุคะคุสะ (ค.ศ. 1243–1304) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 89 ของญี่ปุ่น ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1246 ถึง ค.ศ. 1259 พระองค์ทรงเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิเมียวอิน พระองค์ทรงเป็นบุคคลสำคัญในยุคกลางของญี่ปุ่นเมื่อราชวงศ์แตกออกเป็นสองสาย ซึ่งเหตุการณ์นี้ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า เรียวโต เทะสึริสึ พระองค์ทรงเป็นกวีที่ยอดเยี่ยม ในช่วงบั้นปลายชีวิต พระองค์ได้เข้าสู่ชีวิตสมณะ

ที่พักของพระโดเรียวโบ

บ้านพักที่ตั้งชื่อและใช้พำนักอาศัยโดยพระผู้มีชื่อเสียงนามว่า คูไค (ค.ศ. 774–835) ท่านเคยอาศัยอยู่ที่นี่มานานกว่าสิบสี่ปี

โจกิ

ประติมากรพุทธศาสนาที่มีผลงานในช่วงต้นสมัยคามาคุระ (ค.ศ. 1185–1333)

พระคูไค (สมณศักดิ์ โคโบ ไดชิ)

พระในสมัยเฮอัน ชื่อมรณกรรมคือ โดโบไดชิ เป็นผู้ก่อตั้งนิกายชินกอน และถือเป็นหนึ่งในสามของนักเขียนพู่กันที่สำคัญ (ซังปิซึ) ของสมัยนั้น (ค.ศ.774-835)