จังหวัดเกียวโตได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้

วิหารบิชามอนโด

1623
หลังคาเป็นทรงที่เรียกว่าอิริโมะยะซึคุริ
หลังคามุงแผ่นทองแดง
วิหารชั้นใน : บานช่องลมลายตารางข้าวหลามตัดแบบฟุกิโยเซะ

บทความนี้ใช้เวลาอ่าน 2 นาที

การออกแบบวิจิตรบรรจง
ที่เป็นสัญลักษณ์ช่วงใบไม้เปลี่ยนสีของวัด

วิหารบิชามอนโดได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1623 พร้อมกับวิหารโกไดโด รวมถึงอาคารอื่นๆ ของวัด ก่อนที่จะมีการสร้างวิหารหลักในปัจจุบันของวัดจิงโกจิ ในช่วงต้นยุคโชวะ (ค.ศ. 1926–1989) วิหารบิชามอนโดเคยเป็นวิหารหลักของวัด และเป็นที่ประดิษฐานรูปเคารพพระไภษัชยคุรุในท่ายืนซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติ

อาคารมีหลังคาทรงอิริมะยะซึกุริ(หลังคาทรงปั้นหยา) ซึ่งเดิม มุงด้วยแผ่นไม้คะระบุคิ แต่ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น กระเบื้องทองแดง ด้านทิศใต้มีการติดตั้งประตูไม้แบบบานแผง และหน้าต่างลูกกรงไม้ วิหารมีหลังคาทรงจั่วเหนือบันไดทางด้านเหนือและด้านใต้ องค์ประกอบการออกแบบที่เฉลิมฉลองใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วง สามารถเห็นได้ทั่วทั้งอาคาร เช่น รูปเหยี่ยว บนคานค้ำยัน และ ลวดลายใบเมเปิล ที่ประดับอยู่บนหลังคากันสาดทางขึ้น

ปัจจุบันวิหารแห่งนี้เป็นที่ประดิษฐานรูปเคารพบิชามอนเท็น (ท้าวเวสสุวรรณ) ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ ด้านหน้าวิหารมีเจดีย์หินตั้งอยู่ รายล้อมด้วยต้นสนซีดาร์ ต้นซากุระพันธุ์ย้อย และต้นเมเปิล รวมถึงกุหลาบพันปีที่จะเปลี่ยนสีสันไปตามฤดูกาลต่างๆ

โคเกะระบุคิ

ประเภทของการมุงหลังคา แผ่นไม้ยึดด้วยตะปูไม้ไผ่ และใช้แผ่นไม้ที่หนากว่าทำเป็นชายคา วัสดุที่ใช้ จะเป็นแผ่นไม้บางๆของไม้สน ไม้ฮิโนกิ หรือไม้ซาวาระ เป็นต้น

เจดีย์หิน

ลวดลายใบเมเปิล

เพิงหลังคา

ส่วนที่ยื่นออกมาของหลังคาบริเวณหน้าบันไดของศาลเจ้าหรือวิหาร เพื่อให้พระสงฆ์และผู้ที่มาสักการะสามารถทำเคารพบูชาได้โดยตรง

หน้าต่างระแนงเร็นจิ

นี่คือหน้าต่างแบบดั้งเดิมที่มีลวดลายเป็นระแนง เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่สวยงามซึ่งช่วยระบายอากาศและให้แสงสว่างได้ด้วย

ประตูซังคะระโตะ

ประตูที่ทำโครงอยู่ด้านในของกรอบประตู และมีแผ่นไม้บางหรือมีลายไม้ระแนงใส่ประกอบเข้าในโครงประตู

หลังคามุงแผ่นทองแดง

วิหารหลักปัจจุบัน

วิหารห้าพระธรรมบาลผู้ยิ่งใหญ่ (โกะไดโด)

อาคารหลังนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1623 และเคยเป็นวิหารบรรยายธรรม ตั้งอยู่ภายในวัดจิงโงะจิ และเป็นวิหารพุทธศาสนานิกายมิกเกียว ที่ประดิษฐานห้าพระธรรมบาล (วิทยาราช)

คะเอะรุมะตะ

เป็นส่วนที่วางขั้นระหว่างไม้ 2 ท่อนที่ขนานกัน โดยจะมีลักษณะงอโค้งออกไปด้านนอกมีรูปทรงเหมือนกับง่ามขาของกบ และมีอีกอย่างที่สันนิษฐานกันก็คือมาจากปลายดอกธนูที่มีรูปทรงเป็น 2 ง่าม ที่เรียกว่าคะริมะตะ