เจดีย์สองชั้น

1935

บทความนี้ใช้เวลาอ่าน 2 นาที

สัญลักษณ์ของนิกายชินงอน
รูปสี่เหลี่ยมกับวงกลมซ้อนกัน

เจดีย์สองชั้นนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาด้านหลังวิหารคอนโด อยู่ท่ามกลางต้นซากุระและต้นเมเปิลอย่างเงียบสงบ เจดีย์นี้ถูกสร้างขึ้นระหว่างการบูรณะวัดครั้งใหญ่ในช่วงต้นยุคโชวะ (ค.ศ. 1926–1989) การขุดค้นที่ดำเนินการระหว่างการบูรณะได้ค้นพบซากของเจดีย์เก่า ซึ่งบ่งชี้ว่าสถานที่นี้เคยเป็นที่ตั้งของเจดีย์มานานหลายศตวรรษก่อน

โครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของเจดีย์คือ ฐานชั้นล่างเป็นสี่เหลี่ยมและชั้นบนเป็นวงกลม ซึ่งมักพบเห็นได้ในวัดของนิกายชินงอน เจดีย์มีหลังคาทรงพีระมิด ที่มุงด้วยกระเบื้องทองแดง และมีเพดานลายตารางที่แกะสลักอย่างงดงาม พร้อมแผงประดับขนาดเล็ก ภายในนั้นเป็นที่ประดิษฐาน พระโพธิสัตว์โคคุโซ ที่ยิ่งใหญ่ทั้งห้า ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็นสมบัติแห่งชาติ โดยจัดเรียงเป็นแถวอยู่ที่ผนังด้านหลัง

อาคารนี้เป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมของสถาปัตยกรรมพุทธศาสนาลัทธิวัชรยานในยุคโชวะที่ได้สืบทอดรูปแบบมาจากยุคคามาคุระ (ค.ศ. 1185–1333) และยุคมุโรมาจิ (ค.ศ. 1392–1573)

สมัยมุโระมัจจิ

เป็นสมัยที่ตระกูลอะชิคะกะมีอำนาจปกครองและเป็นคนเปิดรัฐบาลปกครองที่มุโระมัจจิ โดยหมายถึงระยะเวลาตั้งแต่ปีที่ 3 ของรัชสมัยเมโทะคุ (ค.ศ. 1392) ที่มีการตกลงรวมตัวกันของจักรพรรดิฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ จนถึงปีที่ 1 ของรัชสมัยเทนโช (ค.ศ. 1573) ที่ท่านโยชิอะคิ โชกุนคนที่ 15 ถูกโอะดะ โนะบุนะกะขับไล่ รวมแล้วเป็นระยะเวลาประมาณ 180 ปี โดยในช่วงครึ่งหลังของสมัยนั้น คือหลังเกิดเหตุการณ์เมโอ ก็จะเรียกว่าเป็นยุคสงครามในประเทศ (เซนโกะคุ) และในบางทฤษฎีก็มีการนำสมัยนันโบะคุโจ (ค.ศ. 1336~1392) เข้ามารวมด้วย โดยถือว่าเป็นช่วงครึ่งแรกของสมัยมุโระมัจจิ

เพดานไม้ลายตารางถี่และเว้าขอบขึ้น

หลังคาทรงปั้นหยาแบบยอดแหลม

โครงสร้างหลังคาที่มีด้านทั้งสี่ลาดเอียงอย่างสม่ำเสมอ โดยสันหลังคาบรรจบกันที่จุดเดียวที่ด้านบน ทำให้เกิดรูปทรงคล้ายพีระมิด รูปแบบหลังคาแบบดั้งเดิมนี้ใช้กับสิ่งก่อสร้างในวัด เช่น หอสงฆ์ คลังเก็บคัมภีร์ และชั้นบนของเจดีย์

นิกายชินกอน

เป็นนิกายหนึ่งของศาสนาพุทธ โดยมีโคโบไดชิ คูไค ซึ่งเป็นผู้สร้างโคยะซังเป็นผู้ก่อตั้งนิกาย

หลังคามุงแผ่นทองแดง

สมัยโชวะ

สมัยโชวะ (ค.ศ. 1926–1989) ตรงกับรัชสมัยของจักรพรรดิโชวะ (ฮิโรฮิโตะ) (ค.ศ. 1901–1989) จักรพรรดิองค์ที่ 124 ของญี่ปุ่น

สมัยคะมะคุระ

ชื่อสมัยที่มีระยะเวลานานประมาณ 150 ปี เริ่มตั้งแต่ที่มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะเริ่มเปิดรัฐบาลปกครองที่คะมะคุระ และจบลงเมื่อโฮโจ ทะคะโทะคิสิ้นชีพในปีค.ศ. 1333 (ปีที่ 3 ของรัฐสมัยเกนโค)